Het verhaal van Ellen

In 2002 ben ik in dienst gekomen bij Fortumus, op mijn 39e. Inmiddels werk ik hier bijna 23 jaar. In die tijd is er veel veranderd. Zorgvragen zijn anders geworden, mensen zijn mondiger en ook familieleden stellen vaker vragen. Dat vraagt om een andere manier van werken en organiseren – en dat houdt me scherp.

Meer dan zorg alleen

Als welzijnsmedewerker verzorg ik de bewoners, maak ik eten klaar en geef ik aandacht. Dat klinkt eenvoudig, maar met acht bewoners is het soms best een uitdaging om je aandacht goed te verdelen. Daarom betrek ik bewoners bij wat ik doe: samen appelschillen voor een taart, servetten vouwen, of de afwas doen met een bewoner van een andere verdieping. Juist die momenten van samen bezig zijn maken het werk zo waardevol. Natuurlijk hoort de zorg er ook bij, maar voor mij is het belangrijkste dat bewoners een fijne dag hebben.

Een team dat vooruit wil

De samenwerking in ons team is goed, en zoals in elk team zijn er altijd punten die we kunnen verbeteren. Daar praten we met elkaar over, zodat we samen stappen vooruit kunnen zetten. Mijn uitgangspunt is dat het altijd beter kan – voor de bewoners én voor onszelf. Fijn is dat de lijnen kort zijn. Als ik ergens tegenaan loop, kan ik altijd bellen of mailen en krijg ik snel antwoord van de locatiemanager of teamleider. Ook kan ik meedenken. Zo stelde ik voor om samen met studenten onze woonkamermuur een vrolijke kleur en voorstelling te geven. Het idee werd enthousiast ontvangen, en hopelijk realiseren we het volgend jaar.

Elke dag een glimlachmoment

Ik begon ooit in de facilitaire dienst en groeide door naar welzijnsmedewerker. Sindsdien beleef ik dagelijks mooie momenten. Hoe bewoners reageren, wat ze zeggen – er valt altijd wel iets te lachen. Dat is ook mijn tip voor nieuwe collega’s: stel je hart open. Natuurlijk zijn er drukke dagen, maar als je écht wilt dat bewoners een mooie dag hebben, krijg je er enorm veel voor terug. Eén lach kan je dag maken – zoals vandaag, toen een bewoonster stralend haar 93e verjaardag vierde.